Рубрика: Ավետիս Իսահակյան, Գրականություն 8

Մի հին չինական զրույց. Ավետիք Իսահակյան

  1. Կարդալ Ավ․ Իսահակյանի ,,Մի հին չինական զրույցը,,։ 
  2. Դուրս գրել անհասկանալի բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրել։
  3. Որն էր հին չինական զրույցի ասելիքը։
    Oրենքի իմաստը կարող է լինել շատ մարդասիրական էր։ Բայց ցանկացած օրենք գործարկման մեջ կարող է դառնալ բարբարոսական և բոլորը սկսում են մեղադրել կառավարությանը այդպիսի սարսափելի օրենքների համար, արդեն չնկատելով օրենքի մարդասիրությունը։ 
  4. Փորձեք բերել օրինակներ մեր օրերից։
    Մեր օրերի բոլորին ծանոթ օրինակներից է covid19-ի պատճառով առաջացած օրենքների գործարկման ընթացքը։ Ասված է, որ բոլորը պետք է մնան տունը, բայց մարդիկ կան որոնք չեն հետևում այդ օրենքին, դուրս են գալիս, զբոսնում, շփվում։ Հենց այդ պատճառով էլ ոստիկանները ստիպված են ավելի խստացնել օրենքը, հետևել մարդկանց, տուգանել հարկ եղած դեպքում, նույնիսկ բռնություն գործադրել։ Չէ որ օրենքը մարդասիրական է, դրված է մարդկանց անվտանգությունը ապահովելու համար, բայց մարդիկ չլսելու և այդքանը չգիտակցելու պատչճառով առանց պատճառի դուրս են գալիս տանից, իսկ տուգանվելու դեպքում սկսում են վիրավորել և դժգոհել, որ տուգանում են և այլն։ Նույն օրինակը կարելի է բերել տարբեր դեպք օերքների հետ կապված։
Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

Մեկը չեղավ, որ իմանար…

Մեկը չեղավ, որ իմանար վշտերս,
Քնքուշ ձեռքով դարման աներ վերքերիս.
Մեկը չեղավ, որ գուրգուրեր վարդերս,
Անուշ բույր տար, վարդի գույն տար երգերիս:

Կյանքս կտամ սրտից բխած համբույրին,
Ա՜խ, թէ մեկը ինձ հասկանա՜ր ու սիրե՜ր:
Ի՞նչ կա երկրում և՛ սրբազան, և՛ անգին,
Քան թէ զոհվել, քան թէ լինել անձնվեր:

Բայց ես կյանքում շա՛տ սիրեցի ու լացի, —
Մեկը չեղավ, որ ամոքեր վշտերս,
Սիրող սրտի ծարավ, ծարավ մնացի,
Մեկը չեղավ, որ գուրգուրեր վարդերս…

Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

Կյանքից թանկ բանը

%d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%ab%d6%81-%d5%a9%d5%a1%d5%b6%d5%af-%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%a8Ծորում էր շիթ-շիթ արյունը բոսոր,
Մեռնում էր, աչքը` ջըրի երազին:

Քնքուշ պարիկը* տեսավ դալկահար
Մեռնող աղավնուն և խոսեց այսպես.
-Տո՛ւր ինձ այն, ինչ որ թանկ է քեզ համար,
Էն թանկագինը, կյանք տամ իսկույն քեզ:

Մեռնող աղավնին խորհում էր ինքնին.
«Էն թանկագինը` կյանքն է, անպատճառ,
Ախ, ծաղրում է ինձ աղբյուրի ոգին»:
-Էհ, լավ, թո՛ղ լինի, տո՛ւր և նորից առ:

Պարիկը ցողեր սրսկեց վերքին
Աղավնին բացեց աչքերը ոսկի,
Ու թևին տալով ծափեց խնդագին.
-Ե՞րբ կուզես կյանքըս, նազելի ոգի:

-Թևերըդ կուզեմ, կյանքըդ քեզ լինի:
-Թևերը՞ս … ինչպե՞ս, ոհ, երբե՛ք, երբե՛ք.
Առանց թռիչքի կյանքը գին չունի.
Կյանքըս առ,- թռչունն ասաց սրտաբեկ:

-Թռի՛ր, սիրելի՛ս, ազատ ու վայրի,
Թռիր ու ասա ստրուկ աշխարքին,
Թե ինչն է թանկը կյանքից ավելի…
Ասաց ջրերի լուսեղեն ոգին:

  1. Պարիկ-փերի

Դալկահար-գույնը քցած, գունատ

Խորհել-մտածել, կշռադատել

Ցող-օդի՝ խոնավությունից գոյացող ջրի կաթիլներ

Խնդագին-զվարճագին

Սրտաբեկ- սիրտը կոտրված

Սրտուկ-ծուծ, միջուկ

  1. Մի օր մի աղավնիի կուրցքը վիրավորվեց: Նա ընկավ մի աղբյուրի ափին: Մեկ էլ աղբյուրի ոգին դուրս է գալիս և ասում է աղավնուն.

-Ես քեզ կյանք կտամ: Միայն պետք է ինձ տաս քո ամենաթանկ բանը:

Աղավնին մտածեց և ասաց.

-Դու ինձ կյանքը տուր հետո վերցրու:

Նա քսեց ցողը թռչնի վերքի վրա և թռչնի աչքերը բացվեցին: Թռչունն ուրախացավ, կանգնեց ասաց.

-Երբ ես ուզում իմ կյանքը, նազելի ոգի:

-Ես քո կյանքը չեմ ուզում: Ես ուզում եմ քո թևերը,-ասաց ոգին:

-Թևեր՜ս… ոչ, ոչ ես իմ թևերը չեմ տա քեզ: Առանց թևերի ես չեմ կարող թռչել: Առանց նրանց ես կյանք չուեմ:

Թռչունը մի քիչ մտածելուց հետո ասաց.

-Կյանքս հետ առ, բայց իմ թևերը մի տար:

-Թռիր սիրելիս, թռիր: Պետք չեն ինձ քո թևերը: Գնա ասա ստուկ աշխարհին, թե ինչն է կյանքից ավելի թանկ:

Եվ ոգին թողեց աղավնուն ու գնաց:

 

  1. –Տո՛ւր ինձ այն, ինչ որ թանկ է քեզ համար, էն թանկագինը, կյանք տամ քեզ իսկույն:
  2. Ստրուկ աշխարհ-աշխարհը ստրուկ է, որովհետև չի կարողա տարբերել գլխավորը երկրորդայինից:

Ջրի երազ-ջրին կարոտ:

  1. Այո, ես համամիտ եմ աղավնու հետ, որովհետև նրա կյանքի իմաստը թռիչքն է, առանց դրա նա չի կարող ապրել:
  1. %d5%af%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d6%84%d5%ab%d6%81-%d5%a9%d5%a1%d5%b6%d5%af-%d5%a2%d5%a1%d5%b6%d5%a8
Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

(Ուշինարա) առաջադրանք

  1. Մերձավոր-բարեկամ

Ապաստան-պաշտպանվելու տեղ

Աղերսել-աղաչել

Մահապուրծ-մահվանից հազիվ պրծաց

Սառսուռով-վախենալով

Գանգես-սրբազան գետ Հնդկաստանում

Հիմալայ-լեսներ Հնդկաստանում

Վեդաներ-Հնդկաստանի նախնադարյան շրջանի կրոնն ու դիցաբանությունն ամփոփող գրավոր հուշարձաններ

 

  1. 1 հատված-<<ՈՒշինարայի մասին>>

2 հատված-<<Անգղը և աղավնին>>

3 հատված-<<Աղավնուփրկությունը>>

4 հատված-<<Անգղի և Ուշինարայի վեճը>>

5 հատված-<<Ուշինարայի ինքնազոհությունը>>

6 հատված-<<Անգղի բացահայտումը>>

 

  1. Ուշինարան իմաստուն, բարի, պարզ, մաքուր և ճշտախոս մարդ էր:

Ուշինարան  անթերի մարդ էր:

 

  1. Իմ կարծիքով երկուսն էլ ճիշ էին:

 

  1. -Ա՛նգղ,-թախանձեց Ուշինարան,-ինչ արարած, որ ենթակա է մահի սահմաններին-ուզի՛ր, ես կտամ քեզ: Միայն երբեք չեմ կարող հանձնել թշվառության մեջ ինձ ապաստանածին:

 

-Դատավո՛ր,-պատասխանեց անգղը,-քանի որ դու այդքա՜ն սիրում ես այդ աղավնուն, փոխարենը տուր քո մարմնից այնքան միս, որքան կշռում է աղավնին:

 

-Այո՛, հիմա արդար է և ճշմարիտ քո կամքը,-սրտահոժար ասաց Ուշինարա,-սիրով կտամ, ո՛վ անգղ, իմ մարմնից փոխարենը:

 

  1. <<Ուշինարայի ինքնազոհությունը>>
Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

Ռավեննայում

Արարատի ծեր կատարին
Դար է եկել, վայրկյանի պես,
Ու անցել:

Անհուն թվով կայծակների
Սուրն է բեկվել ադամանդին,
Ու անցել:

Մահախուճապ սերունդների
Աչքն է դիպել լույս գագաթին,
Ու անցել:

Հերթը հիմա քոնն է մի պահ.
Դու էլ նայիր սեգ ճակատին,
Ու անցիր…

  1. Մահախուճապ-մահվան խուճափի մատնվող

Անհուն-անծայր, անվերջ

 

  1. Արարատի ծեր կատարին դար է եկել, վայրկյանի պես, ու անցել:

Արարատի գագաթը ծեր, լույսավոր, սեփգ է:

  1. Մահախուճապ-մահվան խուճափի մատնվող
  2. Արարատ լեռը դարեր, տարիներ դիմանում է իր հավետ գագաթի շնորհիվ:

 

Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

Արագածին

Դո՛ւ, Արագա՛ծ, ալմաստ վահան

Կայծակեղեն թրերի,

Գագաթներդ՝ բյուրեղ վրան

Թափառական ամպերի։

Սեգ ժայռերդ՝ արծվի բույն,

Լճակներդ՝ լույս-փերուզ.

Առուներդ՝ մեջքիդ փայլուն

Պերճ գոտիներ ոսկեհյուս։

Աղբյուրներդ գիշեր ու զօր

Խոսքի բռնված իրար հետ,

Վտակներդ գիլ ու գլոր

Աբրեշումե փեշերեդ։

Թիթեռներդ՝ հուր-հրեղեն

Թռչող-ճախրող ծաղիկներ,

Զառ ու զարմանք երազներեն

Պոկված ծվեն-ծվիկներ։

Ծիրանավառ դու թագուհի,

Բուրումների դու աղբյուր,

Ծաղիկներդ հազար գույնի,

Հազար անուն, հազար բույր։

1 Ալմաստ-չկոտրվող, թանկարժեք քար

Սեգ-հպարտ

Փիրուզ-կապույտ, թանկարժեք քար

Պերճ-ճոխ

Գիլ-հոսող

Աբրեշումե-մետաքս

Զառ-հրաշք

2 Բարձր-Սեգ ժայռեր՝ առծվի բույն

Ջռարատ-լճակներդ՝ լույս-փերուզ, աղբյուրներդ գիշեր ու զոր

Ծաղկաշատ-Ծաղիկներդ հազար գույնի, հազար անուն, հազար բույր

3 Գագաթները բյուրեղ վրանի, թափառական ամպերի համար:

Առուները ոսկեհուզ, պեջ գոտիների հետ:

Թիթեռներ հուր-հրեղեն կրակների հետ:

4 Աղբյուրներդ գիշեր ու զօր

Խոսքի բռնված իրար հետ

Քանց որ ջրերը հոսում են խշոցով նրանց ձայնը համեմատում է իրար հետ անհնդատ խոսող մարդկանց հետ:

5 Արագածը բարձր, աղբյուրներով և առուներով հարուստ, ծաղկաշատ, ձյունագագաթ: Նրա առվակները այնքան գեղեցիկ են հոսում, որ նման են գոտու: Ծաղիկները հազարավոր գույներով և բույրերով: Իսկ թիթեռները իրենց տեսքով նման են ծաղկիղ-ծաղիկ թռչող կրակների:

Рубрика: Ավետիս Իսահակյան

Հայոց լեզվի տնային աշխատանք [Ավ. Իսահակյան]

Ծնվել է 1875թ-ին Ալեքսանդրապոլում [ներկայիս Գյումրի:

Իսահակյանի մանկությանն անցել է Ղազարապատ գյուղում: Նախնական կրթությունն ստացել է Ալեքսանդրապոլում և Հառիճի վանքում:
1889-1892թթ. սովորել է Գևորգյան ճեմարանում:
1893թ.-ին Գերմանիայում ընդունվել է Լայպցիգի համալսարանի գրականության և փիլիսոփայության բաժինը` որպես ազատ ունկնդիր:

1895թ. վերադարձել է հայրենիք: Վաղ երիտասարդության տարիներից Իսահակյանը զբաղվել է ազգային-քաղաքական գործունեությամբ, որի պատճառով մի քանի անգամ ձեռբակալվել է:

1911թ., քաղաքական հետապնդումից խուսափելով, Իսահակյանը հեռացել է հայրենիքից:  Երկար տարիներ բանաստեղծը դեգերել է օտար երկրներում. ապրել է Գերմանիայում, Թուրքիայում, Ավստրիայում, Շվեյցարիայում, Իտալիայում, Ֆրանսիայում, եղել է նաև Հունաստանում:

Վախճանվել է 1957թ. հոկտեմբերի 17-ին, նրա աճյունը հանգչում է Կոմիտասի անվան զբոսայգու պանթեոնում: Իսահակյանի տուն-թանգարաններ կան Երևանում և Գյումրիում: Հայաստանի ամենատարբեր վայրերում Իսահակյանի անունով կան դպրոցներ, փողոցներ, գրադրաններ: